geselecteerd als gefixeerd bericht

Wachten

Wachten, is alles wat ik kan.
Wachten, ik wordt er zo angstig van.
Zal het wel, of zal het niet…
Komt opnieuw dat intens verdriet?

Zo’n verdriet, zo’n pijn,
Zou het dan nooit zo mogen zijn?
De wanhoop drijft mij soms uiteen,
Waar gaat het deze keer weer heen?

En dan opeens een negatieve test.
En denk ik: Het wachten beviel me eigenlijk het best…

15 November 2006
By on 07:05
geen happy end…

Deze website zal niet meer worden aangevuld.
Eric en ik hebben in de vakantie besloten om definitief uit elkaar te gaan.
Helaas heeft het niet zo mogen zijn voor ons…onze kinderwens spat uit elkaar…
dit alles gaat met veel pijn en verdriet gepaard…maar we vechten door, al is het dan apart.
We  hopen allebei dat we ooit, als we terug lezen op deze site, onze kinderen zien spelen in de tuin.

Bedankt voor alle steun die jullie ons in de afgelopen jaren hebben gegeven!

Kim en Eric

P.S. Waarschijnlijk zal ik een nieuwe site aanmaken, waar mijn belevenissen te volgen blijven. De link zal hier ook geplaatst worden.

13 September 2006
By on 17:04
het gaat weer de betere kant op!

Eventjes niet meer van me laten horen, maar ik ben blij dat ik nu kan schrijven dat het goed gaat tussen Eric en mij. Het is een erg diep dal geweest waar we doorheen moesten en geloof me, ik vond dit nog 10x zwaarder dan al die behandelingen. Ik heb echt op het punt gestaan om ermee te stoppen, maar gelukkig konden we samen erg goed praten over de problemen die we tegen kwamen. Ik ben mezelf ook erg tegengekomen en weet dat ik de problemen meer bij mezelf moet zoeken dan in onze relatie. En dat klinkt heel vreemd, maar was een grote opluchting.
Ik weet nu weer wat een goed team we samen zijn en dat we samen al veel hebben overwonnen met alle behandelingen. We staan er weer helemaal positief in, en geloven weer in elkaar. Deze moeilijke weken hebben ons nog dichter naar elkaar gebracht, ik denk dat het goed is geweest dat dit kwam voor er een zwangerschap was ontstaan. De behandelingen hebben we uitgesteld tot zeker na de zomervakantie, om even te voelen hoe het is om bij elkaar te zijn zonder alle rompslomp van het ziekenhuis eromheen. We hebben ook nog geen concreet beeld hoe het allemaal verder gaat. We zien wel wanneer we er weer klaar voor zijn, misschien volgende week, misschien volgend jaar. Maar 1 ding is zeker, uiteindelijk zal het geluk ook ons vinden!

groeten Kim

25 May 2006
By on 15:14
ben ik weer even

Nou, morgen is het 8 mei, dus ik zal eventjes een logje plaatsen.
Er is hier erg veel gebeurd de afgelopen maand…
Eric en ik hebben echt even een pauze ingelast rondom het krijgen van kinderen.
We hebben de tijd genomen voor elkaar en merkte dat er binnen onze relatie ook het een en ander veranderd is. Ik wil niet teveel in detail treden, aangezien er ook bekenden meelezen hier, maar we nemen nu even de tijd om uit te zoeken hoe we verder gaan met elkaar.
We zijn in een wervelstorm terecht gekomen tijdens het hele medische gebeuren en dit heeft veel met ons beiden gedaan. We willen uitzoeken wat en hoe we daarmee omgaan samen.
Onze kinderwens is nog steeds heel sterk, maar we willen een goede basis kunnen bieden aan ons kindje. Daarom willen we hier goed de tijd voor nemen.
Ik vind het daarom ook erg moeilijk om nu te schrijven op mijn site, het verlangen en de pijn zijn te groot. Hoop op jullie begrip en geduld, want als we alles op de rails hebben zal er zeker verder worden geschreven. Maar tot die tijd eventjes rust, want er is al chaos genoeg in mijn hoofd…

Groeten Kim

7 May 2006
By on 15:56
even een pauze

Vandaag hebben we een evaluatie gesprek gehad met ons behandelend arts.
Daar zijn een hoop emoties naar boven gekomen, het is emotioneel nu eventjes te zwaar allemaal.
De arts heeft voorgesteld om een half jaar tot een jaar een pauze in te lassen, maar waarschijnlijk is ons dat te lang. Maar we willen in ieder geval even rust tot aan de meivakantie.
We staan nu op een belangrijk kruispunt, waarbijwe moeten gaan bepalen welke weg we inslaan, niet alleen rondom de kinderwens. Dit vraagt emotioneel zo veel, dat we samen met de arts hebben besloten het hele ziekenhuisgebeuren even op afstand te houden.
Dat betekent ook dat ik hier even een pauze inlas, hoe moeilijk ik het ook vind.

Na de meivakantie, dat is maandag 8 mei zal ik hier weer komen schrijven over hoe het allemaal verder zal gaan. Tot die tijd wens ik iedereen heel veel sterkte en geluk waar je mee bezig bent en hoop ik veel goed nieuws te lezen tegen die tijd!

Groeten Kim

4 April 2006
By on 14:55
helaas

Vanmorgen begonnen met bloeden en mijn temperatuur is omlaag gekelderd…
Onze ICSI-behandeling is dus weer mislukt…

Groeten Kim

27 March 2006
By on 07:12
nog niets te zien!

Bedankt voor al jullie lieve berichtjes!
Hier nog steeds geen bloed te zien, wat was het spannend gisteren!
Vandaag had ik er een veel positiever gevoel over, totdat de opruimmanie weer in alle hevigheid toe sloeg…dat is voor mij de beste pijntrekker die er eigenlijk nooit naast zit.
Als ik namelijk ongesteld moet worden, krijg ik de dag ervoor enorm veel energie (als 15-jarige zwom ik toen ook altijd de clubrecords) en kan niet meer stoppen met opruimen. De dag erna wordt ik dan standaard ongesteld. En vandaag was het dus zover…

Nu geven we de hoop natuurlijk nog niet op, maar morgen is mijn NOD en zal het dus nogmaals spannend worden!
Erg lief dat jullie allemaal zo meeleven!

Groeten Kim

26 March 2006
By on 17:53
ik hou het niet meer!!

Het is zo ongelooflijk spannend!!! Morgen is de dag dat mijn vorige poging mislukt is en ik zie zo gruwelijk tegen dit weekend op…
Ik zou willen dat ik helemaal niet meer naa het toilet hoefde, want elke keer is er weer de kans om wat bloed aan te treffen. Je houdt niet voor mogelijk wat dat met je doet…

Eric is niet thuis morgen en blijft die nacht ook in Duitsland overnachten. Mijn zusje heeft zich gelukkig opgeoffert om mij op te vangen, zodat ik niet alleen ben mocht het weer mis gaan.
Dus morgenvroeg vertrek ik naar haar en maken we er een gezellige zussenavond en nacht van!

En de klachten, moeilijk om daar iets over te schrijven. De obstipatie was ineens verdwenen, net als de vorige keer en ook op precies dezelfde dag. Verder heb ik deze week heel veel last van een moe linkerbeen (vooral in mijn knie). Alsof er een zenuwtje geklemd zit, dat gevoel. Af en toe steken in mijn liezen, maar dat had ik de vorige keer ook.
In tegenstelling tot vorige keer ben ik nu elke dag helemaal uitgeput. Ik keer me ook steeds meer in mezelf en ben het liefst alleen met mijn gedachten, dat is al vermoeiend genoeg. Misselijk ben ik van de zenuwen, dat heeft niets met een zwangerschap te maken.

Ik weet het niet, ik ben me al aan het voorbereiden op een teleurstelling dit weekend, maar we moeten de hoop natuurlijk niet opgeven! Het zullen in ieder geval lange uurtjes worden, daar ben ik van overtuigd!

Groeten Kim

24 March 2006
By on 16:53
wachtweek 1

De eerste wachtweek zit erop…
Ik neem bewust wat afstand van web-logland, omdat ik mezelf anders helemaal gek maak!
De gedachtes malen maar door mijn hoofd, zal het wel of zal het niet…ze nemen de controle over en ik word er helemaal gek van!
Gisteren wist ik zeker dat het niet gelukt zou zijn, maar vandaag is de hoop er alweer in overvloed…
Ik zal toch echt nog even geduld hebben en probeer het daarom zoveel mogelijk van me af te zetten. Na de wachtweken kom ik jullie logjes natuurlijk weer bezoeken en haal ik de schade in!

Vandaag ben ik naar het ziekenhuis geweest voor de controle van mijn eierstokken. Deze waren natuurlijk erg groot, maar dat hoort erbij na een punctie. Ik hield echter wel een beetje vocht vast in mijn buikholte. Niet zoveel, maar ik moet een overstimulatie toch goed in de gaten houden.
En ik weet dat een overstimulatie in de tweede helft van de wachtweken vaak duidt op een zwangerschap, dus het maakt het extra spannend. het ziekenhuis ontkend dit en zegt dat je niet kan stellen dat een overstimulatie dus betekent dat je zwanger bent. Dat is natuurlijk waar, maar als je zwanger bent heb je wel meer kans op een overstimulatie, dus een beetje gaat het natuurlijk wel op.

Ik heb echter de afgelopen week te weinig gedronken en ook dat helpt voor een overstimulatie…
Vanaf vandaag ben ik dus meer gaan drinken.
Verder kan ik er niet zoveel tegen doen, veel drinken en rustig aan doen.

We gaan de tweede wachtweek bibberend tegemoet!

Groeten Kim

20 March 2006
By on 16:37
terugplaatsing

eventjes snel:

We hebben om 10.50u een terugplaatsing van twee 6-cellige embryo’s!
Zijn er mensen hier die daarmee zwanger zijn geraakt?

Groeten Kim

16 March 2006
By on 08:45